Vouwen is een kunst

Vandaag ben ik begonnen met het maken van vouwboeken uit The Art of the Fold van Hedi Kyle. Het boek bestaat uit vijf secties: The Accordion, Blizzards, One-Sheet Books, Albums, en Enclosures. Ik ben gewoon vooraan begonnen, met de accordeons dus (ook wel leporello’s of concertina’s genoemd). Ik heb wel eerder accordeonboekjes gemaakt, maar dat deed ik eigenlijk zonder enig vouwtechnisch benul – ik vouwde een soort waaiertje uit een vel papier zoals ik dat als kind ook zo vaak had gedaan. Slordig dus. Maar Hedi Kyle is niet slordig! Van haar leer ik hoe het echt moet. De belangrijkste tip voor mij: vouw exponentieel! Dat wil zeggen: vouw een strook papier eerst in tweeën, dan in vieren, dan in achten (of: in drieën, dan in zessen, dan in twaalven) enz. Tweede tip: vouw steeds één bergvouw op de naastliggende voor een accuraat resultaat. Dat betekent dat je onderweg soms bergvouwen moet maken van dalvouwen.

Hieronder foto’s van het vouwen van de “Simple Accordion” die ik aan de hand van Hedi Kyles instructies maakte.

vouwen: accordeon

De eerste strook papier (van vijf).

Vijf stroken in 8-en gevouwen

Vijf stroken papier, elk in 8-en gevouwen.

Accordeonboek vouwen

Drie stroken met “scharnier”, 2 stroken zonder scharnier.

Accordeonboekje met kaften

De “simple accordion” in elkaar gezet.

Voor de papierstroken heb ik een schutbladvel gebruikt. Zo’n vel precies in vijf gelijke stroken snijden is trouwens ook een precisiewerkje. De kaften heb ik uit een afgekeurde linodruk gesneden. Als je het boekje op de grond uitvouwt is het bijna vier meter lang.

Het voorbeeld in The Art of the Fold is van ongedessineerd papier gemaakt. Mijn schutbladvel was echter aan één kant bedrukt. Dat betekende extra opletten: bij de twee stroken-zonder-scharnier heb ik alle vouwen moeten omkeren, zodat het dessin bij het in elkaar zetten van het boek steeds aan dezelfde kant kwam.