Patronen

Patronen. Wat zou ik daar graag goed in willen zijn! Ik teken ze vaak, gewoon gedachteloos een beetje droedelen, of serieus, met de liniaal en met een ritme in mijn hoofd dat ik op papier wil krijgen. Ik hou van grafische patronen.

(Even terzijde: Dit begin van mijn blog is een Andersomliner, een term gemunt door Arjen Lubach in Zondag met Lubach, voor een taalverschijnsel dat volgens mij best kan zijn ontstaan door de richtlijnen voor Search Engine Optimalization (SEO), die er altijd op hameren dat je je berichten moet beginnen met je belangrijkste zoekterm.)

Maar dan lees ik een gedicht, en in mijn hoofd ontstaat daar een beeld bij. En dat is maar zelden een patroon. Soms lukt het me om toch een herhaling of ritme in dat beeld te krijgen, en komt het wel een beetje in de buurt:

Letterpress printed from photopolymer plate

Maar niet altijd. Ik lees nu een gedicht en tussen de beelden die dat oproept zie ik een krekel voor me, geen grafisch patroon. Nu zou ik twintig krekels kunnen tekenen, en op papier rangschikken. Dan krijg je toch een soort patroon, zoals hier op een heerlijke illustratie met krekels en erwtenranken van de Oekraïense kunstenaar Vyacheslav Legkobit.

patronen vyacheslav legkobit

Prachtig! Maar dat is niet het beeld wat ik bij mijn gedicht zie. Ik zie maar één krekel. En ik wil die ene krekel in fijne lijntjes maken met fotopolymeer; dat is wat in mijn hoofd zit. Vandaar dit:

krekel op blaadje

Oh, maar kijk. De patronen zitten er natuurlijk toch in. Op die piepkleine vleugeltjes. Op dat blaadje.
Dit ene krekeltje staat nu op een hoekje van een ansichtkaart. En het gedicht? Dat druk ik er vandaag nog bij.

PS. Mijn SEO-score voor dit bericht staat op groen.

*****