Waar komt de naam Falstaff & Fakir vandaan?

Geregeld vragen mensen me waar de naam van mijn private press, Falstaff & Fakir, vandaan komt. Een begrijpelijke vraag. Allereerst: al die F‘en bij elkaar vind ik er leuk uitzien en leuk klinken. Maar mijn private press is genoemd naar de Zweedse schrijver Axel Wallengren (1865-1896), die als pseudoniem en alter ego de naam “Falstaff, fakir” voerde.

De jong gestorven Wallengren is voornamelijk bekend geworden door zijn humoristische en satirische teksten. Weliswaar schreef hij ook serieus werk, maar daarmee heeft hij nooit veel literair succes behaald. Zijn pseudoniem vormt een grappige combinatie van twee uiteenlopende karakters: de dikke wellusteling Falstaff uit het werk van Shakespeare, en de magere asceet die je je voorstelt bij het woord ‘fakir’. Dat grappige contrast verklaart echter niet alles. Wennergren alias “Falstaff, fakir” nam intensief deel aan de uitbundige studentencarnavals in de universiteitsstad Lund, en de figuur “Falstaff, fakir” en diens schrijverijen passen in de traditie van de cabarets en revues die tijdens die feesten werden opgevoerd.

Het werk van Falstaff, fakir is voor een deel gedateerd en de humor is af en toe wat oubollig, maar een aantal van zijn teksten is niettemin onsterfelijk te noemen. Wallengren verdiepte zich in talloze zaken en wie de stukken verzameld in bijvoorbeeld Ieder zijn eigen professor (1894), Ieder zijn eigen gentleman (1894) of Lexicon van het geluk (1896) doorleest, staat versteld over de veelzijdigheid van zijn onderwerpen en de diversiteit van zijn aanpak. Je zou de teksten van Falstaff, fakir of “de Fakir”, zoals hij gemakshalve werd genoemd, bijna als een kolderieke variant op Multatuli’s “pak van Sjaalman” kunnen beschouwen.

In 2012 verscheen bij Falstaff & Fakir:

Pomperipossa met de lange neus. Een sprookje door Axel WallengrenVertaald uit het Zweeds en geïllustreerd door Bertie van der Meij. Tegelijkertijd verscheen een Zweedstalige uitgave.

 

<–HOME